Eğil gönül aşka eğil
Aşk mı kavga mı
Kavga kara karga
Eğil gönül aşka eğil
Elbiseler
Fotoğraflar gülüyor çerçevelerde
Aynalara bakan yüzler eskiyor
Yüzler altından yüzler
Tavan tahtaları tozlanmış
En çok bir köylüye benziyorum Caddelerde
Saçlarım bile şehirli değil
En çok bir köylüye benziyorum caddelerde
Ve otobüs duraklarında
Dost Batmayan Güneştir Bana
Dostun yüzü güneş gibi
Dostun yüzü gül gibi
Dost kışta gül görülür
Dost gecede güneş görülür
Dünyamın çiçeği Köyüm
Katlanır insan şehre
Köye bu hasret olmasa...
Köyüm dünyanın çiçeği
Hayallerimden başka her şeyimi çöpe atacağım
Aşklarımı da,kalabalık etmesinler
Hayallerim evin balkonundaki çiçekler gibi
Çöpçü şu kırık masayı alsın
Şimdi dut ağaçlarında çocukluğum var
Çocukluğum köyde geçti
Bahçemizde dut ağaçları çağırıyordu beni
Merdivenle kolayca çıkılırdı dut ağaçlarına
Ve incir ağacı gururlanırdı
Dualar gibi pak kuşlar da
Hatırlayınca köyümün berraklığını kahroluyorum
Köyün berraklığını hatırlatıyor kuşlar
Dualar gibi pak kuşlar da
Kirli alnım da ellerim gibi
Ezanları özlüyorum
Özlüyorum o ezanları
Buz gibi kaynak suyu sanki
Ezanları Beyazıtta dinleyeceksin...
Bir yaz gününde
Sen Kabilsin
Ben Habil
Kardeşlik dedim ben
Kardeşini öldürdün sen
Anladın mı farkımızı




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!