Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ah
Akıllanabilsek bir an
Duracaksa
Bu gözyaşı, bu kan
Ben varım
Ey merhamet sahibi vicdan!
Sen de varsan
El ele verelim
Cümbür cemaat
Evrim öncesine dönelim.
bende varım.
ama şu sorunun cevabını bulamadım. evrim oldu mu, yoksa daha başlamadı mı, yoksa sadece ütopya mı.
tebrik ve takdirlerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta