Bir çiftçimiz isyan figan ses verdi.
Yabancıya muhtaç kaldık her işte.
Yabancılar değil onun tek derdi.
Ağa olduk, hanım olduk her işte.
Yapılacak bizde onca iş varken.
Yapayım mı! hele kalsın, dur derken.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta