Halil Şakir Taşçıoğlu Şiirleri - Şair Ha ...

Evet denecek bir icraat mı var?
Hurdahaş oldu halk, kalmadı hayır...
Keseri kapan hep, kendine yonar
Hep çevreni değil, halkı da kayır!
Sonra evet iste, şimdilik hayır...

Hiçte yeni değil bu Avrupa nın hâlleri...
Çok evvel gösterimden kalkmıştı ya o filim!
Asya yı, Afrika yı, kurcaladı elleri
Oturupta, ölçtüler her yeri milim, milim...

Ellerinde bir cetvel, sınırları çizdiler!

Sevdim, suç mu işledim, herkes kınadı beni?
Tanıyan, tanımayan, hep iğne batırıyor...
Sen ne ettin diyerek, herkes sınadı beni
Andıkça benliğimi, sıyırıp bitiriyor...

Dibi görünmez tastan su içilmez dediler!

Yüreklerden dökülen nağmelere takıldım,
Gönülleri titreten sözleri seçiyorum...
Öyle nükteler var ki, etkilendim, yıkıldım!
Her birini okurken kendimden geçiyorum.

Şâirlik dedikleri yürekten bir kaç kelâm!

Sen şimdi ciddi, ciddi elveda mı diyorsun?
Peki, ben ne olurum söyle hiç düşündün mü?
Tası, tarağı kapmış, toplanmış gidiyorsun!
Sensiz nasıl solurum, söyle hiç düşündün mü?

Sen, sırra kadem basıp ortalıklardan kaybol!

Nerden çıktı ki şimdi unutulmuş facia?
Yoksa iz sürenleri şaşırtmak mı derdiniz?
Doğru yol mu gösterdi size ilk defa CİA?
Sakin, sakin dururken ortalığı gerdiniz!

Vida söken keçiler geldi gündeme çöktü!

Kimisi bin nazla, kimi bir sözle
Canımdan bezdirdi dost dediklerim!
Bir de göz attılar sor; hangi yüzle?
Dillerde gezdirdi dost dediklerim...

Türlü yalanları dinleyip her gün,

Yurdumda rüzgârlar her yönden eser!
Kuzey doğudansa, “poyraz” diyorlar...
Yazın alev kusar, kışın buz keser!
Rüzgâr bu, esmeli biraz diyorlar...

Yağmurlarla gelir, hep“günbatısı”!

Gözünü sevdiğim gel yapma böyle,
K ı r ı l ı r, gücenir, küserim sonra!
Ne kusur ettimse, yüzüme söyle,
Selamı, sabahı keserim sonra!

Hep k ı r ı c ı sözler edip durursun!

Gidişinden beri yar, ne haldeyim bir bilsen...
Sen sanki duldalarda çöküp büzülmedin mi?
Yetmez mi bu ayrılık, n'olur ki geri gelsen?
Ben üzüldüm de yani, sen hiç üzülmedin mi?

Çektin de mihr-i mahın, bıraktın karaltı/nda!