Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

NEDEN BÖYLE?

Her hatayı bil kendinden
Deme sonra “neden böyle? ”
Ne çekersen, hep dilinden
Deme sonra “neden böyle? ”

Söyler misin bana candan
Neden böyle Boğazlıyan?
Sıralayım; ondan, şundan
Bundan böyle Boğazlıyan

Neden dedin de; sahi, bak!

NEDEN DOKUNULMAZ?

Onlar vekil bizlerse asılız diye biliriz de
Görünen tam tersi baksana yüce meclisimize
Böyle acizlik görülmedi meclis tarihimizde
—Vekilse kürsüde niye esamesi okunulmaz;

NE DEDİĞİNE BAK

Duyduğun bir söz hakikat ise eğer
“Kim dedi”yi bırak, ne dediğine bak
Bir harf olsa; öğrenmek, kırk yıla değer
“Kim dedi”yi bırak, ne dediğine bak

NE DEDİLER?

Güfte, beste, name, ezgi
Bilmiyorsan sor dediler
Al renk ile mavi rengi
Karıştırıp mor dediler

NE DEĞERİ KALIR

Ne değeri kalır onun
Güller sana kokmuyorsa
Nefes biter gelir sonun
Yollar sana çıkmıyorsa

HESAP MESELESİ

Hoca biraz dara düşer
Hesap açtırır bakkala
Kabarır iyice defter
Ödeyecektir zamanla

HIRSIZIN HİÇ Mİ SUÇU YOK?

Hoca’nın eşeği bir gün
Çalını verir ahırdan
Köy seferber olur bütün
Ararlar hem de durmadan

İÇİNDE BENDE VARDIM

Komşuları şöyle sorar
Hocam, gece neler oldu?
Gürültüler, patırtılar
Sonunda kesildi, durdu

YA TUTARSA

Pek neşeli nüktedan
Bizim Nasrettin Hoca
Değil asla sıradan