Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Halim kalmadı üzüntüden mısraları yazayım
Acı içerisinde vatanımda kıvranıyor milletim
Kardeşlik masalı ile oyalıyor, idare edenim
Koymuyorlar mezarda yatsın benim şehidim

Albayrak gökyüzünde mahzun dalgalanıyor

Yenilmez güç var şimdi içimde
Bütün engelleri aşmış bitirmiş
Yeni çiçekler ektim deli gönlüme
Ruhum mutluluktan uçuyor şimdi

Meltem, seher yelimsin
Berrak,akan suyumsun
Yürekte her an yaşayan
Onu besleyen kanımsın.

Her dakika senleyim

Bulutlu bir akşamdı yüreğim sana yanarken,
Lodos rüzgarlarıyla birlikte yağmur yağarken,
Sensizlik hüznü birden üzerime de çökerken,
Gecenin karanlığı sessiz benimle ağlarken,

Bulut arasında nefesin ensemde hissettim,

Akıbet ölümdür kırma kalpleri
Kırıldı mı yapılmazda yeni
Ölümler ayırır ancak dostlukları
Terk eder gider sevdiklerini
Dönmezde artık gerisin geri
Mazide kalır yaşadıkları

Türk’ün özü cesaretle, bilgelik,
Hayal dahi edemezsin onda olan yiğitlik,
Yoktur onun kitabında asla namertlik,
Onun ruhunda vardır mertlik,

Yüreğinde gitmez özlemdir sancak,

Ben tarihin gövdesine altın harflerle yazmak şanlı tarihimizi
Yazmak istiyorum tarihimi silinmez anıt bir levhanın üstüne
Şimdi biz neden her kese boyun eğen bir millet olmuşuz
Nasıl yazarım kahramanlıkla dolu tarihi altına bu zavallıları

Aramızda aşılmaz dağlar olsa,
Aşılmaz yol vermeyen yol olsa,
Gönüllerimiz sevgi ile dolsa,
Sevilmemek insan için ne acı...

Kalpte Allah sevgisi varken,

Ameller iyisi ise eklemiş beklemiş birden gelmiş ölüm
Bütün çilelerden kurtuluş huzur bulmaktır bildiğim ölüm
Saçlara ak duşmuş,bellerimiz bükülmüş,dizler tutulmuş
Herkesi bir avcı gibi bekliyor vurmak için bekliyor ölüm

Sadece ulu çınarlar uzun ömürlü sonunda yine ölüm

Kaybolup gitti de kurduğum düşler
Döndüremedim durdu çarkımız bizim
Gözlerden akan yaşlar sel olup gider
Bahar,yaz değil kış oldu gönlümüz bizim

Yokuşlar kaybolur gider çıkarız düze