Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Akıbet ölümdür kırma kalpleri
Kırıldı mı yapılmazda yeni
Ölümler ayırır ancak dostlukları
Terk eder gider sevdiklerini
Dönmezde artık gerisin geri
Mazide kalır yaşadıkları

Meltem, seher yelimsin
Berrak,akan suyumsun
Yürekte her an yaşayan
Onu besleyen kanımsın.

Her dakika senleyim

Ameller iyisi ise eklemiş beklemiş birden gelmiş ölüm
Bütün çilelerden kurtuluş huzur bulmaktır bildiğim ölüm
Saçlara ak duşmuş,bellerimiz bükülmüş,dizler tutulmuş
Herkesi bir avcı gibi bekliyor vurmak için bekliyor ölüm

Sadece ulu çınarlar uzun ömürlü sonunda yine ölüm

Beni benden sakın sorma beni,
Gönülde barındırmam hiç dikeni
Bu can sever de gönülden seveni,
Hakkı seven gönüllerin hanıyım.

Durmaz akar da benim sevgi suyum,

Aşkı sevdamdır Hz. Muhammet, hasta gönlümün dermanı,
Yaratandır benim kalbimin,Süsü cilası padişahı,
Bin bir derdime devadır,Yaratanın aşkı sevdası.


Halil ÇOLAK

Ne dedimse yar gelmiyor
Ne dedimse yar inanmıyor
Ne desem de yar gülmüyor
Yar dediğim, can dediğim,

Kilit vurmuş yar diline

Bin bir çiçek yaptığım baldan özümü,
Hiç kimseden esirgemedim doğru sözümü,
Çalmak için akort edemedim bende sazımı,
Makam mevki için çekmedim kimsenin nazını,
Namerde muhtaç olmadan yaşadım hayat,

Yiğitlik düşlerine yeni bir sayfa açıp,
Bizanssın tarihine bir nokta koyup.
Gemiyi karadan yüzdürerek halice geçip
Yeni çağ açıp bir çağ kapadın Mehmet’im

Sabah ezanlarıyla şahı topun başında,

toprağın suya hasret kaldığı gibi
ananın kuzusunu sevdiği gibi
keremin aslıya yandığı gibi
seni sevdiği günlerime yazık oldu

anlarsın ama sevgimi senin için çok geç oldu

Gül bahçemde güller açmıyor neden,
Kötü kaderim midir buna hükmeden,
Özlemlerimdir benim yüreğimi sızlatan,
Hasretliktir gözlerimden yaşları akıtan,

Gurbet acımasız, hem de yoktur çaresi,