Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Müritlerin gönlünde ol padişah otağ açtı
o padişaha âşık gönüller kendinden geçti

aşkın çile hanesinde nice ömürler geçti
ham olan gönüller ki o kazanlarda pişti

Sevdalardır gönüllerin ilacı,
Gönülü sarar gülün sevinci,
Ey mah yüzlü, ahu bakışlı...
Ezel bahar geçti gül çiçek
Beni kollarınla sar yar çiçek.

Sen olmayınca gönüller de sevgiler yok
Gönüllerde mutluklar onlar da sensiz yok
Senin sevgin olmayınca acılar keder çok
Sen varsan dünya var sen yoksan biz yok

Allah’ım mutluluklar kapısı açı ver bana

Bugün vatan ovaları yine gamlı yaslıdır
Bugün şehit düşmüş yiğit evladına ağlıyor
Sağlığında korkusuz gezdiği dağlar,ovalar
Mehmed’imin yokluğuna iç çekerek ağlıyor.

Açılar içinde bizim yaylanın lale sümbülü

Mevla’ya yalvardım duydu sesimi
Canımı yakmıyor sürekli sevdam
Derdimi kimseden gizlemem artık
Anlıyor beni her an Yürekli Sevdam...

Taş kalbim oldu da kumaştan ipek

Yorgunum,
Bu modern şehirde,
Ruhsuz bedenlerde,
Soluklanacak tek bir durak yok,
Yalnızların,
Kalabalıkların çıkardığı çirkin gürültüler,

Görmeden güzellikleri.
Yaşadığım ömür bitti.
Yaşamak isterdim.
Tüm güzellikleri.
Yaşadığım ömür bitti.
Batkımda göremedim.

Bıraktın gittin beni sevdiğim yalnızım
Gidişine dayanamadım hasret kaldım
hep göz yaşlarımla yerleri bil ıslattım
Kendimi avutamam,yalnız da kalamam
Dönerken de ama sakın sevgisiz dönme
Kadere inancım var asla inkar edemem

Üşüyorum akşamları sensiz kalınca
Yalnızlık korkusu beni sarınca
Gonca güller açmadan da solunca
Anlamıyorsun aşkım anlamıyorsun sen
Niçin aşkıma hicran katıyorsun
Her söylediğime niçin güceniyorsun

Dün gece rüyamda senle oturdum
Uykumda bile adını ben sayıkladım
Senden başkasına gönlümü kapamışım
Gönül kapısını sana açık bırakmışım

Koş gel gönül bahçeme güzelim