Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Karanlıklar,
Dipsiz bir kuyu,
Bir taş atsam içine
Göremem nereye gittiğini
Bilmem ki nedir huyu?
Var mı içilecek bir damla suyu?

Bembeyaz bir kartopu,
Bir pamuk yumağı.
İki yeşil göz ki
Kıskandırır değme kadınları.
Evimizin delisi,
Ben kapıdan, o bacadan.

Hüzün senfonisi bugün yüksek perdeden
Çaldı, çaldı, deli gönlü yaktı, dağladı.
Yükseldi gizli bir sızı, yol bulup kalpten,
Yaş doldu gülen gözlere, taştı, ağladı...

İki küçük dal,
Süzme bal.
Umut umut yeşeren filizlerim,
Uzanır taptaze, ömür yolunda.
Sînede can,
Tatlı heyecan.

Dalgındı yaşlı adam
Trenin penceresinde.
Belki hüzünlü, belki mutsuzdu...
Gözleri
Peşpeşe geride bıraktığımız
Sararmış

Sevdânın billurdan pınarı var ya,
Elle tutulmayan bir renk hâresi.
Leylak kokusundan teni sarar ya,
Âşığı ağlatan bestesi var ya...

Nağmesiyle eder insanı deli,

Bir şair yüreğinde
Engin olmalı sevgi.
Kibir dolu yürekler
Olamaz insan dengi.

Öğünür, atar, tutar,

Yüreğimden vurdu haşin dalgalar,
Kırıldı kanatlarım, yüreğim dağlı,
Martılarım bulutlarda ağlıyor.
Koptu dallarımdan son yapraklarım,
Bulutlar karardı, saklandı güneş,
Rüzgâr ıssızlarda yürek dağlıyor.

Yürüdüm,
Yetmedi yollar acıma.
Yürüdüm bitti yollar,
Dönmek istemedim tekrar acıya...
Gitsem duvar, dönsem acı,
Kapatıp gözlerimi

UNUTMA BENİ...


Gönül, öyle engin sevgi bahçesi,
Ne fırtınalar koptu, ne şimşekler...
Döküldü, yürekte o son güller...