Şu sararmış kırda, tam ortada,
Tek başına duran kocamış ağaç,
Kim bilir gölgende kimler uyudu?
Kim bilir dalların
Hangi âşıklara sırdaş oldu?
Kimlerin elleri,
Çatladı sabır taşım, isyân ediyor,
Yetmiyor dilim, hecem, artık neyleyim?
Sevgimi ektim, sanki, hüzün bitiyor,
Dil tükendi; gecem kara neyleyim?
Taşlar bile anlardı, döktüğüm dili,
Öyle aradım ki bugün seni yanıbaşımda,
Sana hasret, sana muhtaç ve senle dolu.
Özlemin fırtına gibi esti başımda,
Aradım, bulamadım sana giden yolu...
Sıcacık, güven dolu o ellerini,
Uzattım avuçlarımı,
Sundum sana tüm sevgimi,
Gönül dolusu...
Baktın;
Tâ yüreğime işledi hüzün,
Saksıdaki menekşe
Utangaç,
Yol gözler sessizce
Pencerelerde.
Açmış bütün güzelliğiyle.
Nârin gelinler gibi
Tenimde denizin tuzu,
Gözümde okyanuslar...
Rengârenk gökyüzünün çelengi...
Bir hasır şapka gibi güneş bulutta,
Gönül bilmiyorum neden umutta?
Dallarım bin bir koku, renk cümbüşünde,
Gönül kâşânesinde bir kırık sazım,
Kimselere geçmiyor sözlerim,nazım.
Durgun sular gibiyim; aktım, duruldum,
Çağlayıp coşsam bile değişmez yazım.
Sevdâdır buram buram tüter özümde,
Bir rüzgâr gibi geçti, senle bunca güzel yıl,
Yollarımızda her gün, hasret gülleri açtı.
Ne oldu bilmem bana, kalmadı bende akıl,
Senle doğan yeni gün, her an mutluluk saçtı....
Usul esen bir meltem oldun solgun yüzüme,
Bak, dondu da kaldı, gözümde yaşlar,
Sensiz nasıl geçer, upuzun kışlar,
Ötmez oldu, sustu, gönlümde kuşlar,
Gel, peteğim, balım, gönül yaram gel!
Yarın değil, kalbim, dünü özlüyor,
-
Hüseyin Erdoğan
-
Halenur Kor
Tüm YorumlarŞiirleriniz sevgi dolu duygulu biz okuyucularınızın gönül tellerini titretiyor gönül bahçelerinde rengarenk bahar açıyor ateşe veriyor gönül ovalarımızı sevgi seli olup basıyor Kuylutyorum
ABDÜLHAK HAMİT’İN ŞİİR TANIMI:
İnsan, bazı kerre, hatırına gelen bir hayali tanıyamaz, o kadar güzeldir.
Zihninde uçan bir fikre yetişemez, o kadar yüksektir.
Kalbinde doğan bir hissi bulamaz, o kadar derindir.
Bu acz ile bir feryad koparır, yahud pek karanlık bir şey söyler, ...