Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Bir tebessüm saklanmış dudaklarında,
Ara sıra eğilip de bakıyor bana.
Bu mutluluk gülüşünü her zaman sakla,
Yüzün keder ile sakın solmasın.

Acını, öfkeni, gözyaşlarıyla,

Ağzı açık, dalgın dalgın bakıyor
Gelene geçene bu çöp kutusu.
Ya içine atılmış izmaritler,
Ya da buruşuk kâğıtlar kucak dolusu…
Ne kadar doysa da tıkılıyor hep
Ağzına kadar da dolsa midesi.

Nasıl yorgun eller?
Sarılmış birbirine,
Dertleşiyorlar.
Beşer kişilik iki dost aile.
Avutuyorlar okşayıp,
Uyumlular küçüğüyle, büyüğüyle.

Çıkar idin yüce dağın ucuna,
Şimdi taş dayanmaz senin acına,
Atılan her bir söz, gider gücüne,
Başın yücelere erdi mi gönül?

Taşlar yağdı yüreğime, hiç sekmez,

Yağmurların kokusu var, kokladığım saçında,
Bir eylül sabahı gibi, gamlı bakar gözlerin,
Sevdâ bülbülü gibisin, soruyorlar kaçında,
Bir gurbet mektubu gibi içilir ah sözlerin...

Zaman duruyor gibi yâr, mesteden bakışınla,

Öpülesi ellerini,
Sevgi dolu yüreğini,
Aşkla bakan gözlerini,
Bir bilsen ne çok severim...

Dudağında gülüşleri,

Hani bir gün o kıyıda, usul usul ağlayan
Sevdâlıydık, ay gökteydi, sen vardın yâr yanımda.
Gözlerindi, ellerindi, beni sana bağlayan,
Alev alev yanıyordum, ateş vardı kanımda...

Kulağına fısıldarken sevdiğin o şarkıyı,

Bir ayna tuttun yüzüme,
Bir görüntü...
Silik...
Işıksız...
Solgun ve ezik...

Duyuyorum aşkı ellerinden,
Ellerimle dinliyorum sevgiyi;
Bir kuş, kafesinde çırpınıyor,
Buğulu gözlerinde titriyor iki damla...

Ellerimle dinliyorum sevgiyi;

Küçük bir çocuk, bir çiçeği koparır,
İçinden gelerek, uzatır sevgiyle.
Karşısındaki de ellerine vurur,
Niye kopardın diye.
Çocuk anlamaz sebebini,
İçi sevgi doludur.