Hâl Şiiri - Hatice Kübra Karaçalı

Sen ne toplamaktasın
Kırık fanus içinde kanın kalmış
Korumaya ant içtiğin renkte
Bir şeyler var şakağında
Değiştirmek yenisiyle lüzumsuz.
Derinlik ayinesi gözlerinle
Ne arzuluyorsun

Henüz bağrına basılmamış
Engin gökler ve iç karartıcı
Bir işlek yol gibi dünyamız ta ki
Doğduğun günkü safiyanelik
Çoktandır emeklemektesin.
Sessiz bir günün öğle saatinde
Dost bulmuşsun çiçekleri
Sen ne görüyorsun

Her atan kalp sonsuz duraksar
Her hâl kendini açık ederken
Aklımın köşesinde tekrarlanır
Mavi bir yelken ile örtünmen
Ürperiş vurur zamanı
Dizginlenemeyen delilik sarınca
Korkunun uzaklara savuştuğu
Sen ne taşımaktasın öyle