Hakk Der Sufiler Şiiri - Suzan Çelik

Suzan Çelik
71

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Hakk Der Sufiler

Derdim Hakk’tı benim, tuttu elim, az dem lakin uz gittim
Dağlardan sarptı yolum, şehit kokulu topraklardan geçtim

Nehirlere daldım, köprüler yıktı ruhum camilerde aşk içtim
Dost hatırına sakinledim.. Öyle dindirdim ben Tunam Meriç’im

Derken bir meclise uğradım, ki muhteşem! Başka yerde görmedim!
Hayırdır işleri, nakşederler sevgiyi! Sırrı nedir bilmedim

Dünya değildi besbelli! Say ki öldüm; Belki cennete girdim!
Evet ölmüştüm çoktan.. ki ölmüştü gönlüm madem; yoktu cismim

Halkada “Hakk deyin!” dedi halka kimbilir kim! Kendime geldim
Feyz esti Güzel’den! Aktı yaşım açıldı gönül ki pasını sildim!

Hakk’ı haykırış varmış meğer! Orada herkes Hakk dermiş işittim
Titredim! Adalet hakmış! Yandı Yüreğim; Gönül Eri’ne eriştim

14 Aralık 2007

Suzan Çelik
Kayıt Tarihi : 3.12.2020 17:58:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Şiir tasavvufla ilgilidir.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!