Hak terazisi Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Sanma ki her gülen mesuttur her an,
Dışı bahar, içi buz, bilemezsin.
Kimine meyhane karanlık zindan,
Sarhoşun bağrında köz seçemezsin.

Dili şakrak amma gözü nemlidir,
Kahkahası bile gamla demlidir,
Garip türküsü de hep elemlidir;
Yüze aldanıp da öz dinlemezsin.

Hor bakma düşene, çark döner durur,
Bugün sana güler, yarın taş vurur,
Nice dimdik gezen toza savrulur;
Alına çizilen iz bozamazsın.

Meyhaneyi değil, gönlü onarmak,
Kırık kalbi alıp Hakk'a yaklaşmak;
Kolay iştir ele taşı fırlatmak,
Kendi gözündeki toz göremezsin.

Kadehi değil de kalbi tanı sen,
Bazen insan olur insana diken.
Yudumla düşmeyip kibirle çöken,
Hak terazisinde söz eğemezsin.