Belki yeniden umut eder kederli yaşam kırıntılarım,
En tuhaf baharlara gebe bir çaresizlik hikâyesinin neticesinde
Bıraktığım an kimliğimi,
Ya da ben artık aşkın kimliğine bürünmüş yalnızlar yalnızı olduysam,
An ve an gülümser bir çift göz,
Gözlerime...
Belki yeniden başlar karartıların tükenmesi
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta