Güz Neşteri Şiiri - Ömer Altun 2

Her mekân gönlün yansımasıdır

‎Gönlüm, gönlünün...

‎

Alabildiğince tabiat turuncu ve de sarı

Kırağı vaveylasında gadredildi vuslatı hayal

‎Hasretliğim masal anlatısı

Pencere buğumda maruzatlar

Sevgili..!

Gırtlağımda güz neşteri

Ümitsizlik kirpiklerimde asma kilit

Ruhuma azık efkarın zehri şerbet

Gün batımı yalnızlığım

Kırıldı martıların kanadı

Dudaklarımız arası sükutlar çöl ırmağı

Yıldızlar parmak uçlarımızda efsun…

Gönlün iz düşümü siluetimde maraz

Avuçlarımda sen kokulu dualar arş yolcusu…

İçimin yorgunluğunda taştı deltalar

Hüsran hayallerim saltanatında

Korkularım besleniyor yokluğundan

Sevgilim..!

‎Hane hane ziyan oldum sensiz

Tutuştu anahtarlar

‎Kapı tokmakları aciz

‎Sen, bensiz düğün dernek

‎Ben divanen, şeksiz şüphesiz

‎Oy inzivaya çekilmiş dolunay..!

‎Şavkında köreldi bakışlarım

‎Soldu gül gül mizacım‎

‎Bahtımdır kömür karası

‎Göğsümde ihmal edilmiş yaralar

‎Vardiyalarım kor

‎Kahrım yapbozlarında siman meddücezir

Oy doruklarımdaki kar beyazı...!

Yokluğun bozgunluk ve ihanet

İtham konağında vebalim adımlarına çarık

Bahar gelmeden gönlünden gönlüme

‎Hüzün gamzelerin tutuştursun kıvılcımlarım

‎Çekilirken çalılıklardan ruhum

‎Dolsun genzine hıçkırık ve avazlarım

‎Oy gönlüm sarığı, tahriş edilmiş düşlerim...!

‎Yetim kalsın bensiz gülüşlerin

‎Bakışların kimsesiz...

‎

‎

‎

‎

‎

‎

‎

‎2352-1118

10.11.2026-11.11.2026

‎Sev'sen...