Bir sararmış ki doğa
Beti-benzi atmış
Belli ki kaç mevsim,uykusuz kalmış
Şimdi vakit tamam, uykuya yatacakmış
Dumanlar yükseliyor, bahçelerden
Güz kokulu,yedi iklim dört mevsimden
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




tebrikler..
Sevgili Mustafa İnanç ;
Şiirin bütününün , bir doğa yürüyüşü sırasında gözlerde canlandırdığı net çizgi ve renkler taşıyan tablo güzelliği bir yana ... Onun için kutluyorum içtenlikle ....., ama ya o son dize ....
'Ben insanları mevsim diye sevdim'
ne bir şey söylemeye dilim , ne bir şey yazmaya elim varmıyor inan ki. sadece bu dizeyi oturup karşısında seyretmek mi lazım bilemedim .
Sevgiler, kutluyorum ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta