Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
tebrikler..
Sevgili Mustafa İnanç ;
Şiirin bütününün , bir doğa yürüyüşü sırasında gözlerde canlandırdığı net çizgi ve renkler taşıyan tablo güzelliği bir yana ... Onun için kutluyorum içtenlikle ....., ama ya o son dize ....
'Ben insanları mevsim diye sevdim'
ne bir şey söylemeye dilim , ne bir şey yazmaya elim varmıyor inan ki. sadece bu dizeyi oturup karşısında seyretmek mi lazım bilemedim .
Sevgiler, kutluyorum ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta