Güz yoğuruyor teknesinde
ölü yapraklarını hüznün;
—duaları yarıda kalan ağaçlar—
yapraklar kopuk eller gibi yerde
savruluyor başdöndüren bir hızla
anaforuna yokluğun;
soluğunu tutan rüzgâr
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta