Güven limanında yıllar geçti,
ruhum eskidi,
güneş güverteyi soldurdu.
Cesaretin adı esarete dönüştü.
Hey, kaptan!
Demir al bu zamandan,
sök ruhumu bu limandan;
rotanı özgür ufuklara çevir.
Başta, kıçta tek bir bütün;
ne izin var, ne emir…
Rüzgâr nereye savurursa
orada biraz hayat.
Gece yıldızları sayalım,
gündüz hamakta salınalım.
Ne varılacak bir liman,
ne yetişilecek bir zaman.
Çapasız bir gemi gibi
ruhum artık hafiflesin;
bırak deniz alsın yükümü,
rüzgâr götürsün gönlümü.
Kime göre delilik…
Varsın öyle olsun.
Demir de, liman da
geride kalsın.
Bundan böyle
bu geminin kaptanı
heyecanım tek yolcusuda ruhum olsun
Kayıt Tarihi : 19.09.2026 12:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
İç hesaplaşma…




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!