Bir gün hastalandım, herkes uyudu,
Bir tek annem kaldı, başımda durdu.
Şimdi ne olduysa, başım önümde,
Duygularım öksüz, yetim mi kaldı?
Karanlık bir dehlizde yolumu ararken,
Kimse duymazken içimdeki sessiz çığlığı,
Bir anne şefkatiyle uzandı ellerin;
Dindirdin ruhumdaki o dinmez sızıyı.
Şiir dinle, ruha ilaç olur.
Şiir oku, ruhu rahatlatır.
Şiir gibi sev, sonu sonsuz olan.
Şiir gibi ol, ama hece değil serbest yaz.
Hiçbir şeyden anlamam dersem yeridir,
Kalemden başka bir silahım mı var benim?
Bembeyaz sayfalara, sanki nakış işler gibi,
İlmek ilmek dokurum şiirleri...
Hayat bir şiirden ibaret, yazmasını bilirsen.
Kafiye, düzene ne gerek, duyguları dökersen.
Aşkı, sevgiyi yaşarsın.
Şiirler döner şarkılara, oda dokunur kanayan yüreklere.
Sigaraya nasıl tiryaki isem
Şiirlere de öyle tiryakiyim.
Yazmadan duramıyorum nedense,
"Yazmayacağım" dediğim gün bile
Burası benim köyüm;
Ormanın dibinde, doğanın zirvesinde.
Aynı İsveç, Norveç, Kanada gibi...
Ama orada yaşamak bana çok zor.
Eskiden delirdim derdim gülerdim,
Artık gerçekten, kafayı yedim.
Geçmişin izleri silinmiyor, yoruldum.
Nefes almak, artık zor geliyor.
Ben seni öyle böyle değil, gerçekten çok sevdim.
Bir annenin yavrusunu sevip, ona zarar gelmesinden korktuğu gibi.
Yada senin canın acımasında, benimki acısın diye, ettiğim dualarda sevdim.
Ben seni hudutsuz, sınırsız sevdim.
Yağmurlar yağıyor ve ben sana sırılsıklam aşığım.
Islandım, üşümüyorum,çünkü sevgin ısıtıyor beni.
Hasretinden, göz yaşlarım yıkıyor bedenimi.
Sen yine yoksun, ben yine sana özlem duyuyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!