Vazgeçersin kabul olmayan dualardan
Yıkmaya gücünün yetmediği duvarlardan.
Acılar, kocaman bir şehir kurar
Küçücük bedenimle ruhuma.
Yakamı bırakmayan çocuk var;
"Artık büyüdün," diyorum, "geleceğin var."
Söz dinlemiyor, içimde hüzün var;
Kimsenin duymadığı sessiz çığlıklarım var...
Çocuk yaşta bindi omuzuma yük,
İçimde feryatlar, acılar büyük.
Yoruldu bu gövde, büküldü boyun,
Kaderin bana mı hep bu zor oyun?
Yıllardır kalbimi kavurur hasret,
Çocuk yaşta bindi omuzuma yük,
İçimde feryatlar, acılar büyük.
Yoruldu bu gövde, büküldü boyun,
Kaderin bana mı hep bu zor oyun?
Yıllardır kalbimi kavurur hasret,
Yüzüm gülse bile içim kan ağlar,
Yüreğim kor olmuş, durmadan yanar.
Gözümde tüterken o güzel canlar,
Yusuf Oğuz, Nursima mutlu olsunlar.
Bana benzermiş bak, benim küçüğüm,
Kaç gece uykusuz, kaç satır yazdım,
Yüreği kaleme nakşedip kazdım.
Ben kendi içimde bir kuyu kazdım,
Telifle susturdu sesimi TikTok.
Sensiz bir hayat; aç kalmak günlerce,
Susuz kalmak çöllerde.
Serap görmek, olur olmadık her yerde.
Hüzün olur, sessiz gecelerde.
Gözyaşlarım yanaklarımı yıkadı.
Sessiz çığlıklar içinde
Sesim çıkmadı kimse feryadımı duymadı.
Herkes kör olmuştu kimse küçük bedenimi görmemişti.
Bir sabah kalkacaksın, güneş her zamankinden soğuk,
Odanın her köşesinde bir derin, bir sessiz boşluk.
En sevdiğin ses susmuş, dünya artık bir avuç kül,
Anlayacaksın ki hayat, artık yarım ve savruk.
Bir oda dolusu sessizlik birikmiş içimde,
Kelimeler boğazımda düğüm, her biri başka biçimde.
Söylesem yıkılacak sanki ördüğüm tüm duvarlar,
Sussam, göğüs kafesimde devasa bir yankı var.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!