Doğuştan şansım yok,
Sustu sessiz çığlıklarım.
Hangi kapıyı çalsam kapalı,
Yollarımda kaldı ayak izlerim.
Sessizlik ne kadar güzelmiş,
Seviyorum ben sessizliği, yalnızlığı.
En azından, kimse üzmüyor.
Sessizlik huzur veriyor, canıma can katıyor.
Gönlümün sarayında taş üstünde taş kalmadı,
Sana dair ne varsa, hiçbirinden tat almadı.
Yıkıldı sığındığım, artık yerin kalmadı,
Sana kırgın gidiyorum.
Sessizce dinliyorum, bir köşede durarak,
Yağmurun damlasıyla yerlere oturarak.
Veda ettim sonunda, kurduğum hayallere,
Teslim oldum çaresiz, akan o dertlere.
Sel gelse az kalacak, içimde tufan kopar,
İmkansız aşklar ülkesi burası;
Sevdaların gözleri yaşlı.
Kaderimiz yanlış seçimlerle dolu.
Sevdiğim, sen olasın gönül yaram.
Kış ayında çiçekler açmış,
Yarın gönlü bende kalmış.
Soğukta ağaçlar bile çiçekler açmış.
Gönlüme baharı getirmiş.
Kış ayında çiçekler açmış,
Yarın gönlü bende kalmış.
Soğukta ağaçlar bile çiçekler açmış.
Gönlüme baharı getirmiş.
Bir vedayı, çok gördün bana.
Hani beni, çok sevmiştin sen?
Yalanmıydı? Gözlerindeki ben.
Kalbinde, ben vardım nasıl bir anda öldüm?
Benim sevgim ağır gelir sana,
Taşıyamazsın, yorulursun.
Ben öpmelere, bakmalara doyamam;
Sen menzilimde savrulursun.
Sevdalar hep mi kışta?
Hiç ısıtmaz mı bahtını?
Yaz güneşinde kavurmaz mı?
Neden üşütür yüreğimi?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!