Ben sana yandım, yandıkça kor oldum.
Sakın başkasına bakarım sanma.
Ben sana, senin gözlerine kör oldum.
Gözüm bir başkasına bakmaz.
Nefstir insanı her an yoldan çıkaran,
Bir girdap gibi dipsiz kuyuya çeken.
Bir şeyi öldürmekse niyetin inan,
Nefsi öldür ki aydınlansın kalbin hemen.
Nefis ölünce nice gerçek dirilir,
Dost dediklerim canımı aldı,
Geriye sadece enkazı kaldı.
Güvendiğim dağlar sarardı, soldu,
Yüreğimde vefa, bir masal oldu.
Kızım, oğlum diye düştüm yollara,
Hasretin ateşi düştü dallara.
Bağrım yanar durur, sönmek bilmiyor,
Sığmaz oldu sesim koca dağlara.
Hep yanında olmak istiyorum
Hasretinle yaşamak, istemiyorum ben. Artık seninle birlikte, yanyana olmak istiyorum.
İnşallah o günler çok yakında, az daha sabır.
Bunun için, az daha zamana ihtiyacım var.
Hep yanında olmak istiyorum
Hasretinle yaşamak, istemiyorum ben. Artık seninle birlikte, yanyana olmak istiyorum.
İnşallah o günler çok yakında, az daha sabır.
Bunun için, az daha zamana ihtiyacım var.
Dün gece yine uykusuz kaldım
sabaha kadar.
Özlemin, hasretin bağrımı yakar oğul.
Güneş doğmuyor sensiz sabahlarım,
Neyin var deseler saatlerce ağlarım,
Ama neyim olduğunu inan anlatamam.
Yüreğimi sessiz feryatlarla dağlarım,
Bu gizli dertle hiçbir zaman yaşayamam.
Umutlarım kırıldı çocuk yaşta.
Kaderim gülmedi o günden sonra.
Umutlarım, umutsuzluk ile doğdu her geçen güne.
Sevmek, sevilmek de umut yerine umutsuzluk ile süslendi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!