Göz açıp kapayıncaya kadar geçen bir ömürde,
Kırılmadık kalp kalmadı canda.
Yüzüm gülmedi ne çocuklukta,
Ne gençlikte, ne de sonbaharda.
İyi değilim artık ben,
O eski günler geride kaldı.
Şimdi kendini dağıtmış biriyim ben;
Ne huzur kaldı ne de moral kaldı.
Dünyanın en ağır yarasıymış bu,
Annesiz kalmakmış meğer en zoru.
Hayaller bir bir yok olup gidiyor,
Sönüyor gözlerin o eski nuru.
Ne bir teselli sesi, ne bir sığınak,
Zamanın eli boş, her yer karanlık.
Gönlümün dalında kurudu yaprak,
Ne anne kaldı, ne de geçen yara.
Bugün elim yandı, inan hissetmedim,
Derler ya hani, kötüye bir şey olmazmış.
Doğruymuş bu söz, şimdi anladım;
İçimdeki yangının yanında eldeki neymiş?
Yüreğim tutuşmuş, cayır cayır yanıyor,
Koca yürekli adam, kalbi güzel yarim,
Bakışına kurban olduğum, ey canım eşim.
Seninle aydınlanır her yanım, her yerim,
Ruhumu ısıtan, sönmez güneşim.
Uğruna ömrümü feda ettiğim,
Koca yürekli adam, kalbi güzel yarim,
Bakışına kurban olduğum, ey canım eşim.
Seninle aydınlanır her yanım, her yerim,
Ruhumu ısıtan, sönmez güneşim.
Uğruna ömrümü feda ettiğim,
Virgül koydum aşkımıza başlamadan.
Dinlediğim her ezgide sen varsın.
Nokta koyamadım aşkımıza,
Noktalasan da bu aşkı, ben hala virgülde.
Yaralı, yorgun bedenim, suskun dilim,
Ölümün kollarına doğru, adım adım yürürüm.
Sevmenin zamanı bitti, çıkmaz sokaktayım.
Azrail sarmış, dört bir yanımı artık.
Son sigaramı sana içiyorum,
Son kez seni düşünüyorum.
Vazgeçtim artık, üşüyorum;
Son sigaramı senin için içiyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!