Güven Tekin Şiirleri - Şair Güven Tekin

Beni kaybetmekten, korkan oldumu acaba?
Bense hep, kaybetme korkusuysa yaşadım.
Sanırım olmadı, olmayacakta,
Olmasını, o kadar çok isterdim ki,ama biliyorum imkansız.

Sevmek istedim, her seferinde boğazıma dizildi.

Ben sana, muhtacım inan sevgili.
Senin gözlerine muhtacım ben.
Sen dünyaya, tersten bakan kadın.
Seni çok seviyorum, hayal bile edemezsin.

Seni küllerimden doğdum da sevdim.
Sensin en güzel yanım.
Nefes alıyorsam tekrar, senin sayende.
Heves değil, dünyam oldun.

Seninle, tekrar bir araya gelince.
Bir çocuk gibi, mutluyum ben.
Sensiz olmuyor, zaman duruyor sanki.
Ne kadar güzel kelime varsa.

Seni sevmek, huzurdu bana.
Mutluluğumdu, gözlerine dalmak.
Dalıp dalıp, en sevdiğimiz şarkıyı, mırıldanmak.
Hayatımın, en anlamlı duygusuydun.

Seninle açıyordu, gönlümde bahar.

MUTLU OL

Sensizlik, o kadar zor ki, nasıl anlatılır bilmiyorum.
Varsın ama yoksun,yüreğimdesin,ama yüreklerimiz bir değil.
Ben seni sensiz yaşıyorum.
Bunun tarifi, yok izahı yok.

Duydum ki! seni silmeye calışanlar olacakmış
Sen dik dur, eğme boynunu namerde karşı.
En yakınların, sırtına hançer vuracakmış.
Kanaya kanaya olsada, dik dur namerde karşı.

NASIL ŞİİR YAZAYIM


Eskiden, her gün, üç tane şiir yazardım.
Artık yazamıyorum; nedenini ben de bilmiyorum.
Acılarla dolu, hayatıma, prangalar vurdum.

Ben artık katlanamıyorum dedin ve gittin.
Bana sadece arkadaşız dediğin anda sanki bir hançer sapladın bağrıma
Ve gözyaşlarım kendiliğinden süzülü verdi yanağıma.

Öyle bir çıkmazdayım ki, ne beynim ne bedenim tepki veriyor.
Her gülüşümde kader, önüme bir engel koyuyor.
Bırak gülmeyi, nefesim bile kesiliyor.
İçim öyle yanıyor ki, sessiz çığlıklarımı duyan yok.