Sessizlik bürünmüş dilin ucuna,
Söylenecek sözün hükmü kalmamış.
Kader dokunmuşsa ömür sacına,
İtiraz etmenin vakti dolmamış.
Sessizlik bürünmüş dilin ucuna,
Söylenecek sözün hükmü kalmamış.
Kader dokunmuşsa ömür sacına,
İtiraz etmenin vakti dolmamış.
Yere göğe sığmaz benim avazım,
Asla kula minnet etmez niyazım.
Böyle yazılmışsa varsın kaderim,
Ben babamın başı dik, has kızıyım.
Bulutlara yazdım adını.
Çiçekler gibisin, ömrümde.
Seninle doğuyor güneş
Seni düşününce, mevsimler hep yaz.
Bir zamanlar bayramlar ne güzeldi,
Gidip gelenler olurdu her bayramda.
Şimdiyse gidip de dönmeyenler var,
En çok da o "cız" ettiriyor kalbi...
Delirmiş bir kulun ardına düşüp,
Söz yarıştırmakla seviye düşer.
Haddini bilmezin haddini aşıp,
Yaptığı hatayla kalması gerek.
Başkası suç işler, ceza çekersin,
Ben Anadolu’yum Türkiye’de,
Şehitlerin kardeşim ben ezelde.
Dua olur yükselirim secdede,
Tarihin yazdığı o şanlı el de.
Ben böyle değildim.
Yaşadıklarım, beni böyle, acımasız yaptı.
Kin nedir? bilmezdim ben.
Şimdi en çok kendime, kin ve nefret duyuyorum.
Bir insandan, kolay kolay soğumam.
Eğer yalanını, yakalamazsam.
Bir insanı, kolay kolay üzmem.
Bana yanlış, yapmadığı sürece.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!