Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Bir sis çöker tepeden, eteğe doğru,
Bir mistik havadır, aldığın nefes
Görünmez dağların ucu, doruğu,
Gölgeler hisseder, ses duyarsın ses...

Sisler arasında, gezen gölgeler

.

Menderes - Zorlu - Polatkan anısına

seninle olmanın heyecanını,
anlatmak kolaymı yaşamak gerek...
seninle kalmanın güzel yanını,
anlatmak kolay mı yaşamak gerek...

simana bakarak sevmeli seni

ANNE

-şimdiden annelerin günleri kutlu olsun.Tüm annelerin ellerinden öperim.

Sen her şeyden şirinsin
Tatlısın baldan anne

Arayan bulurmuş derler,
İnan Mevla’yı Mevla’yı...
Aşıklar Hu deyip yerler,
Sevda unundan helvayı...

Ben bir garip kulum doğru,

Bak canım insanlar çeşit çeşittir
Onların iyisi olmak ne güzel...
İlahi huzurda tümü eşittir,
Böylesi duyguyla dolmak ne güzel...

Aşkın pembesidir vurmuş yüzüne,

Seni yazmak sana yazmak

Hemi zor hemi kolay

Seni yazmaktır yaşamak

Sen ellerin yakanda, sakin sakin yürürdün
Düşünür gibi bakar, oh çeker oflanırdın…
Her sabah gelişinde canla selam verirdin
Şakalaşır laf yapar, kendince keyiflenirdin

Gezinmek salonlarda dolu, durgun, dik ve sert

Ocağına geleceğim
Yandır beni, yandır beni…
Semazenin olacağım,
Döndür beni,döndür beni…

Aşkın ile aşıkınım,

Umut dağlarına yağan kar oldum;
Sevgilim inanki: yıkılmışım ben...
Sarardı bet-benzim, bir duvar oldum;
Paslı çivilerle çakılmışım ben...

Bir yarım gündüzdür,bir yarım gece