Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Özleniyorsa özlenen
Özleniyorsa gözlenen
Deli yürektir közlenen

Gülüm diye gül çağırır
Gülüne bülbül çağırır

Her gün başka ölüyorum
Ben oldukça oluyorum
Her nefesin zerresinde
Bulduğumu buluyorum.

Ben nefsimin kölesiyim

Sen aklıma gelirsin pencereden bakınca,
Lapa lapa karların manzarası ısıtır...
Hayalimde ellerin elimi bırakınca...
Sızlansam yüreğimi aşk yarası ısıtır...
Hatırla yıllar önce o tipili günlerde
Pencereden bakarken, duyguca yüklü candık

Rüzgara bırak beni,
Eseceğim yar sensin.
İstemem serüveni,
İçimde rüzgar sensin.

Aç bağrını serinle,

Senin yüreğin yeter
Ellerin hükmü nedir
Ver elini bana ver
Gerisi bahanedir

Aşkımsın kar çiçeğim

Uzakta değilsin yakınımdasın,
Hasreti özlemi, senle kalbimi
Hem hal eylemişim dinelmez yasın
Hayalen gülümse dinle kalbimi
Duruşun,gülüşün hoş siluetin
Şöyle bir nebzecik unutmadığım

Ela gözlerini şimdi de görsem,
Diyişim bir başka olmayacaktır...
Nolurdu yüzümü yüzüne sürsem
Bu ahım sana da kalmayacaktır...

Yılları geçirdin hadsiz-hesapsız

Verebilmekse hayat, alabilmek de olmalıdır
Yorgun olsan da sevmektir; şöyle bir deli yüreği
Hasret içinde kal; özlemle yoğur benliğini
Sevgiyi bil ve öğren düşün esenliğini
Umut bağla, umut ver
Zaman içinde göreceksin ki değer...

El salladım yıllara,
Göz kırptılar gülerek,
Girmedim fasıllara,
Girmiyorum; bilerek…

Bıyık altı geçtiler,

yağdıkça yüreğine,
nevrim döner tersine,
mutlanırım seninle,
sen sevda yağmurumsun...
kalbimdeki kumrumsun...