Sırat artık
gökte asılı bir çizgi değil,
avuç içimize sığan
soğuk bir ekran.
Kaydırdıkça geçtiğimizi sanıyoruz;
oysa her dokunuş
ruhumuzda görünmez
derin izler bırakıyor.
İnce bir hat bu:
bir yorum kadar keskin,
bir paylaşım kadar hızlı.
Düşmek için
tek bir kelime yeter.
Uçurum dediğin
derin bir yalnızlık;
binlerce takipçinin arasında
kimseye gerçekten değememek.
Sırat şimdi
vicdan ile hız arasında,
doğruyla “trend” olanın
tam ortasında titreyen bir denge.
Adımlarımız beğeni sayısıyla ölçülüyor,
oysa hakikat
bazen susmayı seçer.
Linç etmek kolaydır,
anlamak
ince bir düşünce ister.
Herkes bağırıyor,
öne geçmek için itiyor birbirini.
Oysa bu yol
omuz atarak değil,
yük atarak aşılır.
Algoritmalar fısıldıyor kulağımıza:
“Daha çok görün, daha çok ol.”
Oysa görünmek değil,
görmek kurtarır insanı;
ekran ışığı değil,
yüzleşmenin çıplak aydınlığı.
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 11.2.2026 20:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!