Günlerim Ve Sen

Bir Güneş daha battı ömrümden..
Takvimlerden bir yaprak düştü,
ve bir gün daha bitti sensiz..
Yine bir ben varım karanlığın içinde..
Hayaline uzanan ellerimle
kaybolan günlerimi arayan,
yüreği yaralı bir ben varım..
Sesim kesiliyor bazen,
sessiz kalıyorum
düşlerimde seni her görüşümde..
Keşke..
Keşke şimdi yine gelsen,
ve nefesim kesilse..
Bilmeni isterim..
Hiç kimse dindiremez göz yaşlarımı,
bir damla gülüşünden başka..

Bu gece bir dünya düşündüm ikimize..
Bir yol çizdim hayalimde..
Bir ucunda sen;
bir ucunda ben olan, ince bir yol..
Senin yolların
bir gün bana çıkarmı
bilmiyorum ama,
ben yolumdan hiç dönmedim..
Kimi engel gördüysem önümde,
hepsini ardımda bıraktım..
Herşeye rağmen sevdim seni..
Utanmadım..
Çünkü ben,
utanacak hiç birşey yapmadım..

Gecelerce bekledim seni..
Ne bir mesajın geldi,
nede düşlerime düştü yolun..
Resimlerin hep baş ucumda..
Ne zaman yüzüne baksam,
gittiğin güne ağlıyorum..
Öyle geceler yaşadımki..
Bazen ellerim kalbimde uyudum,
bazende yüreğim ağzımda
bekledim sabahı..
Hani her gecenin,
her karanlığın bir sonu vardır ya..
Sen gel,
gel birde bana sor..
Güneş doğuyor doğmasınada;
gözlerinin olmadığı her yer,
kabir gibi zindandır bana..

Gittin..
Ve ben gidişine değil,
geride bıraktığın mazide kalan,
güzel günler için yanıyorum..
Zor biliyorum..
Aklıma yatmayan düşünceler;
ve yanımda olmayan
bir sen'in hayaliyle
aynı odayı paylaşmak, içler acısı..
İşte ben hep böyleyim..
Güneşin doğduğu andan,
gün batımına kadar..