Güneş Secdeye İndi Şiiri - Ozan Bindebir

(Hüsn-i talil – Teşbih – Kişileştirme- Mübalağa)

Al yanaklım bir bahçeye girince
Ham elmalar utancından kızardı.
Servi boyu, sırma saçı görünce
Mısırların boyu, saçı uzardı.

Çağırdılar tellal geldi beldeye
Gelen geçen bakakaldı gözdeye
“Gökyüzünden Güneş indi secdeye”
Gazeteler bunu böyle yazardı.

Bindebir’in aşkı düştü diline
Bülbül coşa geldi kondu gülüne
Asılıp da ölsem zülfün teline
Koy desinler “yâr derdinden bizardı”