Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şafakta bir güzel kızıllık var, aynı saçların gibi. (...) O da umut dolu mu gözlerin kadar? (...) Ben yeni günsem eğer, sen de doğan güneşsin...
Bunlar çok güzel dizeler oğlum!...:)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta