Günahkar Şiiri - Poyraz Can

Çek günahkâr ellerini sevdamdan.
Bu aşk, adını bilmeden kirlenen bir yatak değil.
Gözlerinin arkasında sakladığın o lanetli bakışlar
Kalbime bulaştı, kirletme daha fazla ruhumu..

Sen ki !
Beni en temiz yerimden vurdun,
Beni çaresizlikler içinde koydun.
Yaktın canımı, dar eyledin yüreğimi
Aldın ömrümü yok ettin hikayemizi.
Sana ait olan tüm benliğimi yitirdim.
İnancımı bile senle kaybettim.
Gözlerimin değdiği her yerde sen varken,
Şimdi sadece bir boşluğa bakar gibiyim.
Beni senden değil,
Kendimden utandırdın.
Bunun hesabını
Ne zamanla, nede af dilemekle silemezsin....

İşte tam da bu yüzden,
Hakkımı helal etmiyorum.
Ne gözümden düşen uykuyu,
Ne içimden sökülen güveni,
Ne de bir ömür sanıp
Avucumda dağılan hayali.
Hiç birini ama hiçbirini helal etmiyorum.
Varsın canın sağolsun derdim ama...
İçimde öyle yaralar açtın ki
İçim bile içimi kabul etmez oldu artık.

Dilerim ki gittiğin her yerde
Huzurun eksik olsun, yüzün gülmesin,
Olurda bir gün gülmeye kalkarsan
Güldüğün anlarda bile
Kalbinin kenarında
Sebebini bilmediğin bir sızı olsun.
Sana iyi gelen her şey
Bir yerinden acıtsın canını.
Mutluluğun hep yarım olsun,
Tam sandığın her şey
Avucunda dağılsın.
Tıpkı benim kalbim gibi.
Çünkü, sende beni öyle dağıttın.

Başını yastığa her koyduğunda
Vicdanın peşini bırakmasın.
Kalbin her ferahladığında
Yüreğin yeniden darlansın.
Gözlerini kapattğın an
Uykuların olmasın o gece.
Gözlerin kapansa bile
Ruhun açık kalsın.
Benim sustuğum her acı
Senin rüyalarına girsin.

Şimdi sen buna çok ağır olmadı mı dersin?
Olmadı, çünkü bunu ben değil sen yaptın.
Bu bana yaptıklarının ağırlığıdır.
Bu bile senin yaptıkların yanında az kalır.
Aslında sen tek bana değil ne yaptıysan bize yaptın
Sen çektin gittin,
ama acıları ve sancıları bana bıraktın.

Dilerim ki...
Beni yaktığın yerden, bin defa yanasın
Allah şahittir ki.
Ben ağlayarak büyüttüm acılarımı.
Sen gülerek küçülttün vicdanını....
Adımı bir daha asla anma.
Ben senin günahına ortak olmadım,
Ama bedelini bana ödettin.

Ve son sözüm şudur:
Ben hakkımı sana helal etmiyorum.
O hak, ömrünün en mutlu gecesinde
Kapını çalsın, içini yaksın.
Gözlerinden akan yaşlar kan deryasına dönsün.
Nefesini vereceğin son gece, o gece olsun.

Olsun ki…
Sadece toprak seni saklasın
Ancak o paklar seni
Ama yükünü saklamasın.
Hesap günü geldiğinde adın
İhânetle çağrılsın.
Savunman, olsun diye beklediğin her şey
mahşerde bile senden yüz çevirsin.
Ateş bile seni yakarken utansın.
Çünkü sen ateşin bile evini yıktın.