Şehir, gecenin o siyah elinden
Yavaşça kurtuluyordu.
Pencerelerde ilk ışık,
Uzaklarda ilk kuş sesleri…
Ama ben hâlâ gecedeydim.
Seni bekleyen gözlerim
Bir an olsun kapanmadı inan
Güneş yükseldi gökyüzünde;
Fakat benim gecem bitmedi.
Anladım ki
Gece karanlık değildir sadece.
Bir insanın yokluğudur belki de
Ve sabah…
Sabah, herkese doğar.
Ancak herkesin içini aydınlatmaz
Kayıt Tarihi : 27.09.2026 15:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
20260927 Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!