Sıradağları elimle tek tek sayar gibi
Sayıyorum mahpusluk günlerini
Sen mahpusta gün sayılmaz diyorsun
Ben yokluğunun çetelesini tutuyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hani bazen insan yaşanan ya da duyulan bir olay karşısında veya izlenen bir film, okunan bir kitaptan sonra hissettiklerini aynen anlatabileceğini sanır ama bir türlü dile getiremez, kelimelere dökemez ya; işte benim de bu dizeleri okuduktan sonra tüm yazmak istediklerim boğazımda düğümlendi sanki...
Sevgimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta