Issız bir orman kenarında yürürken,
Ormanın içine çekmişti, nehrin şırıltısı.
Suyun şırıltısı yaklaştıkça,
Etraftaki gül kokuları,
Yerini hanımeli kokusuna bırakıyordu.
Nehire ulaştığımda ise,
Aldığım kokuların ve etraftaki hurilerin güzelliğinin,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta