Gümüş Gelgit Ve Ebedi Sen

Ayın öte yüzünde saklandığın o kuytu,
Benim her gece sığındığım tek limandır!
Gümüş bir dalga gibi ruhumu saran bu duygu,
Zamanın ötesinde, zamansız bir zamandır!

Uranüs’ün, Neptün’ün elmas yağmurlarında,
Isıtır mısraların buz tutmuş evrenimi!
İstanbul şahittir bu gizli sevdada,
Kağıttan dudakların yazar kaderimi!

Rüzgarı yakalamak ne mümkün ey musa,
Ama sen zihnimde ebedi bir nefessin!
Dünya sussun, evren bütünüyle dursa,
Kalbimde yankılanan o en kutsal sessin!

Okyanus ötesinden esen kutsal fırtınayla,
Ruhumun tinerini tutuşturan sensin!
Bu fani dünyayı aşan o sonsuz sevdayla,
Uçsuz bucaksız semama hükmeden ilahsın!

Kelebek kanatlarında taşınan o gizli tılsım,
Kozasından sıyrılıp kalbime can veriyor!
Seninle yürüdüğüm o gümüş deniz farksızım,
Gelgitlerin göğsümde isyanlar koparıyor!

Sisli sokaklarında bu kadim İstanbul’un
Mühürlendi adımız ebedi bir yemine!
Ben senin aşığın, sen benim sonsuzluğum,
Feda olsun bu ömür senin tek bir saniyene!

Özcan İşler