Köyün üstüne düşmeden günün ilk ışıkları
Horozlar bile ötmeden çıkardılar dışarı.
Günün doğuşunu seyre dalarlardı sabah erken
Kahvaltıyı yaparlar bir yandan horozlar öterken.
Cevher dedenin elinde bıçak söğüdü yontuyor
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta