Gülüşünde bir şey saklı;
Sanki bütün papatyalar
aynı anda açıyor içimde.
Beyazın en duru hâli,
saflığın sessiz mucizesi
gözlerinde çoğalıyor.
Bir çocuk sabahı kadar temiz,
yağmurdan sonra kokan toprak gibi.
Kalbime düşen her tebessümün,
baharı yeniden tarif ediyor;
kırılmış umutlar bile
yeniden filizleniyor.
Sen gülünce
rüzgârın dili yumuşuyor,
gökyüzü maviyi yeniden öğreniyor.
Kuşlar, en eski şarkılarını
senin sesine benzetiyor.
Belki de bu yüzden
her ayrılık biraz kış,
her kavuşma biraz papatya.
Ve ben,
ömrümün en güzel mevsimini
gülüşünde saklıyorum.
Bir gün solsa bile bütün çiçekler,
mevsimler adını unutsa da baharın,
sen yeter ki bir kez gül;
dünyanın bütün papatyaları
yeniden açacak kadar
inanırım hayata.
19.08.2021
~Gülay Özdemir ~
Kayıt Tarihi : 20.08.2021 00:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Öğle saatlerinde Karaladığım.
Çok tşkr ediyorum efendim
Hoş geldiniz değer kattınız eksik olmayın.
Güzellikler dokunsun yüreğiniz'e sevgilerimle...
beğeni ile okudum
Çok tşkr ediyorum efendim.
Okuyan değer katan yüreğiniz var olsun.
Slm Saygılarımla efendim...
Beyazın en güzeli...
Açınca, "fal" tuttuğumuz, yapraklarından...
Demek, ona benzeyen..
O gibi açan "gülüşler de" var..
Olur elbet..
Yarin ise...
Tebrikler Gülay Hanım.
Çok tşkr ediyorum efendim
Değerli kaleminizle anlamlayan yüreğiniz var olsun her daim.
Slm Saygılarımı sunarım..
TÜM YORUMLAR (4)