Gerçeğim Uçurum Şiirleri

25

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Gerçeğim Uçurum

kalbimi iklimine sürçtüm
giyindiğim bu karasal senden
sana bedellendim karasında ayazın
bitsin zemherisi ömrümün
bahar diye giyineyim gülüşünü
...

Devamını Oku
Gerçeğim Uçurum

faydasız yazılardır bunlar... okumayın...laf kalabalığı bunlar, zamanınızı öldürmeyin...
hayatın neresindeyim... geldiğim yer neresi !
mecram bu mu benim, böyle miymiş benim yolum? ?
sorular, sorular sorular... çok zaman yılgınlığımız olan sorular... yenilgilerimiz olan sorular... geçtim hepsinden, yine geçiyorum...
sorduğum her sorunun yanıtı şimdi: epistemolojik bir enkazın altındayım... ben basit yaşamların insanıydım, basit cevapların ve soruların...
epistemoloji... üzerime yüzyıl çöküyor, eziliyorum, soluksuzum....

Devamını Oku
Gerçeğim Uçurum

şimdi hayatımın beni savurduğu, önüne katarak akarken nice badireleri atlatarak getirdiği, kimliksiz bir dünyada, dünyamda yaşarken anılarımla hayata tutunuyorum. can kurtaran görevini yapan hatıralarım...
benim mecram... acılı minvalim... yalnızca emanet kalmış birkaç söz kırıntısıyla yürümeye çalışıyorum... nereye kadar, nasıl dayanacağım bilemiyorum...
minvalim nereye varacak kimbilir. bilemesem de yaşadığım şu an da unutmamaya direniyorum.. unutsam kaybolacağım.. unutmuyorum, unutmuyorum...

aylardan Eylül, yaprağın beti, benzi solmuş-gün gibi aklımda-cevizlerin kör olduğu bir iklimde bir coğrafyada tanımıştım onu. ellerim ceviz karası, boş uğraş, kör çıkıyor cevizlerin tümü... gören ceviz bulma umuduyla sincaplarla yarışıyorum...
Aylardan eylül, ben onu hiç tanımıyorum. gelip yanımda bağdaş kurarak oturuyor. dostlukları gülüşlerinden tanıyoruz o coğrafyada bir de yaralarımızdan.. benim daha hiç yaram yok. diğerleri gibi o da gülümsüyor ceviz çıkarmadaki acemiliğime ve yarası olmayan çocukluğuma... büyümemişliğime... gülümsüyor...

Devamını Oku
Gerçeğim Uçurum

bu kadar yağmur gördüm
bunca yağmur yıkadı saçlarımı
neden ıslanmadım hiçbirinde
ben neredeydim
..
umutlarımı bir muskaya emanet bırakarak

Devamını Oku
Gerçeğim Uçurum

Bir hayatı yüklemsiz yaşamak
soyutlamak kendini bu kadar
öznelere yüklemek yalnızca
isimlere sığınmak
her kavramı bir isimle anmak
mümkün..

Devamını Oku
Gerçeğim Uçurum

Ey içimizdeki aşk filizlerini
kasırgalarıyla kıran yüzyıl
ey kuraklığın zulmü
-açlık kokulu gülüşün-
kederinde yoksunluk
sevincim nerde

Devamını Oku
Gerçeğim Uçurum

neden bulutlar toplandı gündüzlerime..
neden enkazı bize düştü tüm çağların... hangi kimsesiz mezarda gömüldü mutluluk-fatihası dahi okunamadan-
bu yabancılık nerden, bu tanıyamadığım gülüşüm -ben değilim-
ayvaya, iğde çiçeğine verilmiş sözlerim -bu koku yabancım-
toprak annem kokardı her bayram sabahında -bu dünya yabancı-
güvercinden kumbaram barışları biriktirdiğim-neden kırıldı-

Devamını Oku
Gerçeğim Uçurum

kalbimi rüzgarlarına sürdüm dağların
yılkıya bıraktım senelerce
yelelerinde ufku gördüm
yıldızlı beline sarıldım gecelerin
tarih kokardı gözbebeklerim....

Devamını Oku