Gülüşün Kalır Şiiri - Yücel Özkü

GÜLÜŞÜN KALIR
Gün çekilir, gülüşün kalır içimde,
Akşam, ince bir ışık düşer yüzüme.
Ömrümüz, yarıda susmuş bir türkü,
Her dizesi Eylül’e varır.

Gülüşünün değdiği yerden kırıldım,
Kırığım gecelere doğru büyüdü.
Sığındığım sıcaklık çekildi içimden,
Adı konmamış bir kış kaldı.

Her gece içimden bir şehir geçer,
Sokaklarında sesin dolaşır.
Acı, gecenin koynunda ağırlaşır,
Yağmur olup içime yağar.

Eylülün eşiğinde dururuz,
Rüzgâr adını bırakır pencereme.
Nereye dönsem yolun düşer önüme,
Bir yanım hep sana çıkar.

Bir gülüşün daha eklenir ömrüme,
Geceden kalan ince bir iz gibi.
Adımın yanına düşer adın,
Benimle büyür, yıllar geçse de.

YÜCEL ÖZKÜ
16 Eylül 2026/06:11