Gülüşün Değdiği Yer Şiiri - Yücel Özkü

GÜLÜŞÜN DEĞDİĞİ YER
Gülüşün dokunur gönlüme,
Kış çözülür içimin derininde.
Bir kuş kanatlanır göklere,
Gün ışır gözlerimin içinde.

Sen gülünce dağılır gecem,
İnce bir sis çekilir içimden.
Dallarımda yeniden filizlenir
Adını sakladığım ezgi.

Gülüşün değse kuru taşa,
Bağrında ince bir su uyanır.
Kurumuş bir dalın ucunda
Bir tomurcuk güneşe uzanır.

Ne yıldız arar gönlüm gökte,
Ne uzaklarda bahar.
Sen gülünce içimde
En soğuk dal bile çiçek açar.

YÜCEL ÖZKÜ
22 Ekim 2026 / 00:22