Acılar zerre zerre inletirken ruhumu,
Göz yaşıma bir mendil, bir merhemdir gülüşün.
Soğuk, ıslak gecelerde, inlerken kimsesizler,
Sıcacık, masum bir umut, bir güneştir gülüşün.
Yaprakları dökülmüş, tam ölecekken doğa,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta