Gülüyordum karanlığa, soğuğa
Aldırmıyordum hiçbir şeye.
Kan ağlarken bile yüreğim
Yüzümden gülüşüm eksik etmiyordum.
Ne zaman mutluydu insan?
Ölüm gelmeden mi?
Geldikten sonra mı?
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta