Gülümsedim Hayata Şiiri - Kasım Kobakçı

Sanki yalan dünyada,
Bir ben sazla gezerim.
Gündüz vakti rüyada,
Hep ezgiler dizerim.
*
Felek heybesin tutmuş,
Herkes kederi yutmuş,
Beni toptan unutmuş.
*
Gökte kuşlar uçarken,
Çiçek yaprak açarken,
İnsan dertten kaçarken,
Sular bentten taşarken.
*
Tel koptu diyen yoktur,
Dünyada yalan çoktur,
Karnım acıya toktur.
*
Dağlar ardı dumandır,
Sessiz geçen zamandır.
Ozan hali yamandır,
Elde kalan samandır.
*
Türkü derdim neşeyle,
Ormandaki meşeyle,
Yüzleştim her köşeyle.
*
Dünya hali sorulmaz,
Boşa çene yorulmaz.
Akan sular durulmaz,
Gamsız başa vurulmaz.
*
Dedim ya, ben rahatım,
Yoktur benim vasatım,
Sözüm bitmez sanatım.
*
Uzun yollar aşılmaz,
Bu neşeye şaşılmaz,
Karlı dağdan taşılmaz,
Sırrım dosta açılmaz.
*
Benim dünyam türküdür,
Sözüm dağlar mülküdür,
Sevgi ozan kürküdür.
*
Gündüz geçer geceye,
Şiir döner heceye,
Sözüm sığmaz niceye,
Sırrım erer yüceye.
*
Ben çalarım, söylerim;
Dertsiz günü eylerim,
Keder gelse neylerim?
*
Yaprak düşer ağaçtan,
Kuşlar uçar yamaçtan,
Su süzülür kıraçtan,
Vazgeçmişim amaçtan.
*
Yaban gülü açıyor,
Etraf koku saçıyor,
Derdi olan kaçıyor.
*
Irmak akar engine,
Gönül dalar dengine,
Renkler katar rengine,
Sazım uyar cengine.
*
Dalgın ozan uyanmaz,
Ruhu derde boyanmaz,
Buna yürek dayanmaz.
*
Sabah vakti uyanıp,
Yüce dağa dayanıp,
Yeşil renge boyanıp,
Sevgi ile donanıp.
*
Gülümsedim hayata,
Bindim beyaz bir ata,
Sevgi kattım sanata.