Fener’deki Erik Ağacı
Son gittiğimde yaprakları kurumuştu erik ağacının Gülüm
Beş kayalar öksüz kalmıştı, beşkardeş gibi
Rüzgar çamların dallarında gidenlere ağlıyordu
Fener yalnız ve üzgün
Bir türlü geçmeyen gemilerine hasret
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta