Fener’deki Erik Ağacı
Son gittiğimde yaprakları kurumuştu erik ağacının Gülüm
Beş kayalar öksüz kalmıştı, beşkardeş gibi
Rüzgar çamların dallarında gidenlere ağlıyordu
Fener yalnız ve üzgün
Bir türlü geçmeyen gemilerine hasret
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta