gök yüzünden,
gülen güneş,
ışıklarını çek penceremden.
karanlıktır benim dünyam,
aydınlatamazsın.
üşüyorum,
ısıtamazsın...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Şiirinizin yazılış tarihinden sonra,inanıyorum karanlık dünyanız aydınlanmış,yüzünüz gülmüştür.Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta