Sen sebeb-i cism ü cânsın gönüller hep seni arar
Nûr-ı Hakkın varı da sen yârı da sensin Gülcemâl
Âşikan düşmüş yollara ufuklardan seni sorar
Kâinâtın özü de sen sırrı da sensin Gülcemâl
Beşer sana muhtaç amma hâlinden haberdâr değil
Meftûn gider evhâmına bilmez ki yükü bâr değil
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta