Gül Solarken* Şiiri - Naime Erlaçin

Naime Erlaçin
955

ŞİİR


26

TAKİPÇİ

Gül Solarken*

soluyor gül
paslanıyor tuval
sönüyor resim
gökyüzü rengini kaybediyor ansızın
yitiriyor anlamını
küsüyor dolunay

köşe başında çığırtkan bir ölüm
cam kırıklarında söndürüyor nefesleri
çürüyor yaşam

bedeller ödeniyor elbet!
kendine ağlayan
tarih kadar eskimiş mezarlarda tuvaller
giyotinin insafsız eşliğinde
zamanın vahşetine yeniliyor

nereye gitti resimlerle şiirler
hüznü asıyorum dünyaya

ademin günahları sergileniyor bu an
çocuklar mutsuz
bir kadın bağırıyor avaz avaz
çığlık topluyorum göğümden
çarmıha geriliyor tuvaller
aşina bir utanç yere düşerken
ağlıyor kenevir
sağalmıyor yaralar

açmasa da fidan
ayıplarla birlikte döner lanetli devran

solarken gül
solarken can!

(*) Acı yüklü bir “bayram” şiiri…(İstanbul'daki bombalama olayından sonra...)

(25 Kasım 2003)

Naime Erlaçin
Kayıt Tarihi : 27.11.2003 14:02:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Çağıl Ener
    Çağıl Ener

    Siyaha boyanmış bir vahşet tablosu bu... Cam kırıklarında yiten yaşamlar, ölümün sıcak nefesini yanıbaşında hisseden canlar, acı çığlıklar ve ağıtlar eşliğinde kan sıçramış bir bayram... Gözlerim dolu dolu okudum bu şiiri defalarca ve bir kez daha lanetledim bu kahrolası katliamı. Yüreğinize, kaleminize sağlık. Saygılarımla....

TÜM YORUMLAR (1)