Gül Fatma'nın Nefesi
Gül Fatma'ya deli deyüler,
Herkese eyü deyüler.
Ben beni yitirmişem,
Bulan gelsin, kötü desinler.
Dost ateşinde yanarım,
Kül olup yine doğarım.
Bir secdede yaş dökerim,
Rükûda özüm ararım.
Ben bu cana sahip miyim,
Yoksa bir garip yolcu muyum?
Nefsim ile cenk ederim,
Kendi kendime düşman mıyım?
Kör olayım, görmeyeyim,
Hak'tan gayrı bilmeyeyim.
Sağır olayım, duymayayım,
Eğilmez küfre benim özüm.
Sizin putunuz bana haram,
Benim kıblem başka âlem.
Siz yüzüme gülüp durun,
Hak'tan gayrı bilmem âlem.
Beni kötü bilen bilsün,
Beni deli gören görsün.
Benim hâlimi kim bilsün,
Gönlümün sırrını Hak bilür.
Kayıt Tarihi : 6.11.2026 22:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Uzun süreli Yunus Emre okumalarım sonucunda onun bakışına kendimi koymamla yazdığım şiirimdir. “Görenler bana beni görürler, ben ol dost ile dost olmuşum.” Allah razı olsun Yunus emrem sende benim tapduğumsun. Hakikatı bulmamda vesile olanın kapısına 40 yıl eğri odun,güçlü nefs,zayıf iman sokmamaya Alemlerin Rabbi olan Allah'ın izni ile uğraşacağım. İmanım zayıflayıp,nefsim üstün kalınca nefesimi kesme Rabbim. Yanına günahla varacak yüzüm yoktur
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!